Gerard Sessink: gelijk ‘ready-to-ride’

Ervaringen met Continental Road-Attack 2 EVO

Laten we bij het begin beginnen:

Even wennen ten opzicht van vorige banden: de banden lijken ruwer, c.q. lijken niet glad (van de siliconen) en lijken inderdaad gelijk ‘ready-to-ride’. Toch zit het nog tussen mijn oren om even rustig aan te doen. Op pad dan maar. De eerste bochten zijn ‘anders’ want de motor rolt meer de bocht in. Dat komt waarschijnlijk ook omdat de oude banden al aardig versleten waren en de ronding al veel minder was. Wel lijkt de motor iets meer ‘dwang’ nodig te hebben om de bocht in te gaan: hij lijkt met deze banden iets zwaarder in te sturen dan met de vorige banden. Een grote verbetering echter is dat er geen shimmy-en, tusssen 60 en 90, meer aanwezig is. Dat had ik namelijk sterk met de vorige banden. Dat had ik enigszins ook wel verwacht met nieuwe banden maar toch: veel meer rust in het stuur.

Hierboven heb ik mijn ervaringen tijdens de eerste rit beschreven maar uiteraard volgt er nog maar: het ‘de bocht in rollen’ begint al snel te wennen en de hellingshoeken worden al groter en groter. Vlak bij het werk worden de rotondes al weer in ‘vloeiende’ stijl genomen: rechts, links, rechts en weer recht door. De laatste 50 meter naar mijn werkplek nog even over een schelpenpad. Daar zijn de banden natuurlijk niet voor bedoeld maar ik moet zeggen dat ik hier sneller overheen durf dan met de oorspronkelijke banden: de motor blijft gaan naar waar ik wil, zonder links of rechts uit de flank te glijden. Hiermee durf ik wel een hard grind- of gravelpad te nemen. Toch wel een opsteker voor mijn all-road-achtige funbike. Maakt mij overigens wel benieuwd naar de trailattack!

Tot nu toe heb ik droog weer gehad maar dat blijft in Nederland natuurlijk niet zo dus ik ben benieuwd naar wat gaat er gebeuren met nat wegdek. Over nat gesproken: de banden hebben natuurlijk ook sleuven om het water af te voeren en als ik daar nu naar kijk dan zie ik het volgende:  Ik rijd de band achter  nu al tot het eind van de afwateringssleuf. Dan heb ik nu nog een halve centimeter over. Dat geeft wel aan hoeveel vertrouwen ik  nu in de banden krijg.

Tot nu toe lekker over bochtige weggetjes en in het buitengebied gereden. Vandaag staat het bezoek aan een grote stad op het programma: deze rit gaat naar het centrum van Amsterdam. Voorheen altijd een enerverend ritje met de tramrails. Niet deze keer: ik heb het idee dat deze banden veel minder gevoelig zijn voor de rails en ik voel ze niet wegglijden op de rails dus dat is zeer positief. Ook lijken de banden minder te reageren op opgeplakte strepen. De stad kon het de banden dus niet moeilijk maken en dat is wel een fijn gevoel.

Op weg dan maar weer naar de volgende ervaring: rijdend naar het werk zit er een langzame vrachtwagen voor me en ik weet dat na ongeveer 100 meter de weg naar rechts buigt en overgaat naar 2 rijstroken. Maar omdat ik mij aan het voorbereiden ben op een inhaalactie mis ik even een bord in de berm. Het gevolg is dat ik het gas opendraai en langs de vrachtwagen ‘vlieg’ en vervolgens na 20 meter mijn grootste vrees tegenkom: gefreesd wegdek. Normaal een billenknijper want de motor wil dan zijn eigen weg gaan en ik hoop dat die weg niet naar de berm leidt. Maar het kan blijkbaar ook anders: de motor blijft gewoon doen wat ik wil en de banden lijken ook op gefreesd wegdek nog grip te bieden. Dat is een verademing. Misschien durf ik nu ook wel de opgang naar de C1000 op, die bestaat uit een soort ‘gaaswegdek’. Dat was eens en nooit weer maar nu toch eens kijken wat de banden daarop doen.

‘Eindelijk’: regen, hoe doen de banden het op nat wegdek? Dat schijnt namelijk niet het beste onderdeel van de band te zijn( vlgs een test in een motorblad). Ik moet zeggen: ik heb ze niet voelen glijden dus ik durf al iets harder een bocht door dan op de vorige banden. Wellicht krijg ik nu het vertrouwen terug bij het rijden in de regen. Dat zal echter nog wel even duren. Wordt vervolgd.

Wat steeds meer opvalt is de stuurprecisie van de banden: ik kan de motor elke kant op sturen die ik wil. Als ik in een bocht iets op de weg zie liggen dan kan ik daar zeer gemakkelijk omheen sturen.

Nog een nieuwe ervaring omtrent ‘glijden’ met de banden: zolang ik nu met deze banden rijdt worden de bochtensnelheden steeds groter. Dat is leuk maar het blijft toch wel oppassen. Het overkwam mij dus dat een (vermoedelijke) toerist, ruim voor mij, rechts afsloeg en in de bocht bedacht dat hij toch naar links had gemoeten en toen maar heel hard op de rem ging staan. Oeps, schrikmomentje voor mij! Gelukkig deden de banden hun best om het mij niet al te lastig te maken. Ik moest namelijk, onder hellingshoek, ook hard remmen in de bocht. Normaal wel een grote kans op een glijmomentje. Gelukkig, dat viel deze keer erg mee: wel even heftig piepen van de voorband maar geen lange glijpartij. Wat een fijne grip, ook in bochten!

Over grip gesproken: wat mij laatst ook nog opviel is dat er veel zand en klein vuil op de band achterblijft. Dat heb ik bij vorige banden nooit gezien. Waarschijnlijk is de kleefkracht van het rubber van dien aard dat het zand eraan gekleefd blijft zitten?

welke nemen we, de voorste of de achterste

welke nemen we, de voorste of de achterste

Nou, de eerste 1000 kilometer zitten erop en even een blik op de diepte van het profiel om te bezien hoe lang ik met deze banden ga doen: voor is er 0,2 mm af en achter 1 mm. Hmm, goede waarde voor de voorband maar de achterband slijt wel wat harder. Misschien moet ik wat rustiger gaan optrekken maar ja, die acceleratie he, verslavend.

P.s.: we zouden naar het buitenland gaan voor een motortoer maar die is afgelast. Toch maar met het vliegtuig (zie bijgaande foto) en volgend jaar een nieuwe kans?

Vind een Continental verkooppunt